vandaag met mijn programma verder gaat de laateste die ik ff weten
laat dat mijn persoon met tekst en al best wel aardig aan het
verzinnen slaat en dat natuurkijk niet alleen met neuronal onder zijn
tong. Ik heb best wel veel op artistiek gebied gestudeerd binnen de
film- en theaterwetenschappen, daarvan heb ik natuurlijk gebruik
gemaakt bij de leerstof inzake politieke en socaile wtenshcappen die
zo vaak heel abstract en saai zijn als het juist over mensen gaat. Dus
op ons gebied en mede ten voordele vanTristan weet ik best wel raad,
ik heb ook veel aan de clientenbeweging meegedaan, en als het er op
aan komt te vragen naar wat meer realiteit in het verleden, na dat
idiote maar toch wel aardige zieknhuisverleden ben ik secretaris
geworden van de Clientenbond hier in de regio en heb zo daarin een
aantal jaren meegedraaid. Met al die menselijke vragen van deze tijd
komt de ervaringsdeskundigheid di ik bezitten mag als mijn portie van
de pap heel goed van pas.
En verder natuurlijk het kunstbedrijf waarvan je nooit weet of je er
een keer klaar mee bent, dat daat al zo vanaf al die eeuwigheidslevens
die ik hiervoor op aarde heb meegehubbeld.
Ik hoop dat je de baret van Clemens Rotterdamensis ook een beetje kunt
waarderen, echt uit te maken of je van de vrouwelijke of de mannelijke
kunne bent is in geval van jeugdjaren in een havenstad altijd wat
gemakkelijker opgevat dan op het gepilatineerde platteand. Maar
vrijheid en blijheid zijn ook bedoeld als twee verschillende zaken
waarmee de mensen gelukkig ervan afgehouden kunnen worden ooit
helemaal in de war te raken. Ik denk wel adt ik een dezer dagen kom
aanwippen voor en kppie thee, dus wacht maar niet met andere afspraken
op de gare Clay, ikk kom toch altijd in zake van partijdig denken uit
op het enige dat mij rest : het gezond verstand dat koel zijn kansen
inschat om een besluit te nemen en op de trin te stappen als het om
een overeenkomstig antwoord op de vragen van het harde leven gaat.
Ik stel dan ook de dingen zo, precies zoals je het hebt gevraagd: al
te lang zat Rotterdam de eigen stad in als een somber harteloos ding,
waar kon ik dan beter gaan winkelen dan aande Lijnbaan als de plek
waar ooit dat hart gelegen had en je maar beter buiten op het terras
het gebak van vrat dan binnen waar de lucht van de petroleumkacheltjes
bijna om te stikken was. Kijk, om dat soort zaken kunnen mensen mij
wel eens heel onverwacht de kaken horen kraken.
Groet ik je nu en stel het voor, te begrijpen als het antwoord waar
geen vragen is gehoord dat dit was het bericht van de jongeheer
Cleithas, door alle eeuwen een peripathetisch wandelende man, die zich
rekent tot de filos van het ideaal Athena met haar mooie open loggia,
de Stoa van Attalos, dat wil zeggen hij wandeld indertijd gewoon wta
langs de kant van de markt en het stadsberaad, en 's middags nam hij
vrij om bij te verdienen door normaal te werken voor zijn kost, en 's
avonds kwam hij dan weer aan op de Plakka waar hij bij een vrouwke een
kamer had gehuurd. Om filosoof te worden genoemd en echt luisteraars
te trekken moest er nog heel wat gestudeerd worden voor die
zoenepoenerige baan in het openbare leven. 't is dat er in de antieke
wereld nog geen station in de grote steden was te vinden, toen heette
dat de Stoa waar je bij aankwam en waarvandaan je weer vertrok als je
met reizen je leven en werken had ingericht, maar anders had je
Cleithas wel eens in de RET te spreken kunnen krijgen op weg naar het
Centraal Station perron 4a, waar hij dan weer met het nemen van de
hoge snelheidstrein zou afreizen naar de voorstad, meer nog een dorp
onder de rook van zovele hoogingebeelde grote steden.
In Heemstede woonachtig zijn te komen kan ook niet iedereen zonder wat
vooraf daartoe te dromen. De dromen zijn gratis, voor de overnachting
hoeft niet overal betald te worden, maar ik zit toch liever op de
Godfried Bomanslaan aan het elektrofonisch raam te werken dan in de
huisjes achter de Coolsingel van een stad met zoveel lege kerken. Tot
horens met mobiel of vaste aansluiting, 't gaat erom dat jij ook
verleden, heden en een beetje toekomst in het long distance
verbindingswezen bekent.
/Salut de votre bonne mere, elle s'amuse maintenant a la montagne de
Val d'Isere waar je la Salette kunt vinden voor de verplichte
overnachtingen, alleen met een touringkar is het hoogggelegen
bedevaartscentrum te bereiken, waar je het niet gek vindt als er
zomaar eens een wolkje voorbij komt zweven, ja ech, ik was er op mijn
16e zowat een zomer in gebleven en goed voor de longen is het daar
wel.
Er is 1 afbeelding naar u verzonden.
Jay#Cl5_.jpg
Deze afbeeldingen zijn verzonden met Picasa, van Google.
Probeer het hier uit: http://picasa.google.com/
